บทที่ 47 ระแวง

"พี่เดย์ อย่าแกล้ง ยูมิจะนอน" มือเล็กปัดซ้ายป่ายขวาเมื่อรู้สึกถึงการรบกวนจากคนตัวโต ที่จูบพรมไปทั่วทั้งใบหน้า

"ลุกขึ้นมากินข้าว จะห้าโมงเย็นแล้ว" ตรัยคุณยังคงจูบพรมไปทั่วใบหน้าจิ้มลิ้ม

"ห้าโมงแล้วเหรอ ทำไมยูมิยังง่วงอยู่เลย" ยลดายังไม่ยอมลุก พลิกตัวหันหลังนอนขดตัวอยู่ภายใต้ผ้าห่มหนานุ่ม

"จับผัวขย่มท...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ